[ภาวะหัวใจอ่อนล้า] เมื่อท้อแท้...
posted on 17 Sep 2010 10:57 by muset1234 in Diary
------------------------
หลังจากที่เปิดบล็อกมานาน ตั้งใจจะทำเป็นไดอารี่บล็อก
นอกจากบล็อกหลักที่ไว้ใช้เกรียนทุกสถานการณ์แล้ว ก็ไม่ได้มาอัพอีกเลย นับเอนทรี่ได้ - -'
จนเดี๋ยวนี้ที่บล็อกนู้นเขียนไดอารี่ไร้สาระตามสภาพอารมณ์ที่ไม่ค่อยจะสเถียรภาพเต็มไปหมด
เรียกง่ายๆ เลยว่า "หาสาระไม่ได้" วันนี้ก็ตั้งใจจะเปลี่ยนธีมบล็อกนู้น เลยมาอัพไดบล็อกนี้ดีกว่า
--------
วันนี้ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าด้วยอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก...อยากจะนอน...
ยิ่งใกล้สอบ...ยิ่งอยากจะเป็นบ้า...
มานับระยะเวลาดูตอนนี้...เมมเริ่มจะทำตัวเหมือนช่วง ม.ปลายอีกแล้ว...
เมมไม่อยากเลยที่จะกลับไปเป็นเหมือนตอน ม.ปลาย มันเป็นอะไรที่ทรมานมากๆ
เมื่่อผลการเรียนของเราตกต่ำมากจนถึงขนาดชนิดที่เรียกได้ว่า "เกือบเรียนไม่จบ"
---------------
ทั้งๆ ที่ตั้งใจไว้ว่าจะพยายามปรับปรุงชีวิตของตนเองใหดีขึ้นๆ จะมีใจสู้มากๆ ยิ่งขึ้น
และจะพยายามใ้ห้ถึงที่สุด เพื่อให้ตัวเราได้ไปถึงจุดหมายที่เราหวังไว้....
แต่...ทำไม.... มันถึงท้อแท้มากขึ้นทุกที ....
-------------------------
เมื่อครู่โทรศัพท์ไปหาแม่ เพราะอยากคุยด้วยให้หายคิดถึง
(เพราะตั้งแต่เมมมาเรียนมหาวิทยาลัย เมมก็ยังไม่ได้กลับบ้านเลย)
แต่กลับกลายเป็นว่า ... น้องชายรับโทรศัพท์
แล้วพูดจากวนประสาท(ตามประสามัน)ใส่เราเป็นเชิงเล่นด้วย
สิ่งที่เมมทำกลับใส่น้องชาย คือการตะคอกเสียงใส่ด้วยความโมโห
เมมรู้สึกผิดมากเลยนะ ที่พูดกับน้องชายไปแบบนั้น
แต่เมมไม่อยู่ในสภาวะอารมณ์ที่จะเล่นกับใครได้ในตอนนี้จริงๆ เมมกำลังเครียด...
-------------------------
เครียด...ที่ไม่สามรถแบ่งเวลาให้เป็นสัดส่วน...
เครียด....ที่อ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง
เครียด...กับชีวิตประจำวันที่รุงรัง ไม่ว่าจะเป็น ค่าใช้จ่าย ฯลฯ
บอกตามตรง ... ตอนนี้เมมเหนื่อยจริงๆ จนไม่รู้จะเริ่มทำอะไรก่อนอะไรหลังดี มันวุ่นวายไปหมด
(เมมรู้สึกวุ่นวายไปเองส่วนหนึ่งด้วยแหละ) พยายามปล่อยวางแล้วนะ ...
แต่ก็ทำไม่ได้...เมมก็รู้ล่ะนะว่า คนเรามันต้องมีความอดทน ... แต่มันก็มีบ้างไม่ใช่เหรอ
ที่เราจะท้อแท้ หมดกำลังใจ ...
วันนี้ เมมมาบ่น เพราะเกิดความท้อแท้ ....
แต่พรุ่งนี้เมมต้องมาอัพไดอารี่ด้วยใจที่แข็งแรงขึ้น ...
ก็ได้แต่หวังว่า ... พรุ่งนี้เราต้องดีขึ้น
-------------------------------------
Mamesit A-run
--------------------------------------
ปล. อยากจะขอโทษเจ้าน้องชายจริงๆเลยนะ T^T พี่ไม่ได้ตั้งใจนะ ... ขอโทษ